Heb het leven lief

Nadat ik hoorde dat kanker mijn botten en lever in bezit had genomen bleef de vraag over: hoe nu verder en hoe lang? Een half jaar na de mokerslag keerde ik terug op mijn werk en kreeg mooie opdrachten die pasten bij mijn beperkte energie. Voor mij voelde het belangrijk om de dagelijkse dingen te blijven doen. Daar haalde ik mijn energie vóór mijn ziekte vandaan en IK was niet veranderd. Mijn kinderen hielden mij met beide voeten op de grond. De tienerlevens gingen door en ik hoopte dat we tijd met elkaar zouden krijgen. Eerst dacht ik in maanden, langzamerhand werden maanden voorzichtig jaren, totdat ik besefte dat tijd iets is wat ik moet loslaten om zo fijn mogelijk te kunnen blijven leven. Ik regelde alles wat maar te regelen viel en begon mij te richten op alles wat ik heb; het liefdevolle leven met mijn dochters, familie en vrienden.
Het begrip 'tijd' loslaten, hier en nu blijven leven en denken voelt heel fijn. Als mijn lijf pijn doet, probeer ik mijn gedachten bewust te verzetten met beweging, gesprekken en meditatie. Alternatieven voor zware momenten zoeken, blijft een uitdaging. Mijn tienerdochters zijn inmiddels zelfstandige, prachtige vrouwen geworden. Zij durven het leven aan te gaan en hebben het leven lief.

Anu
Ziekte: Uitgezaaide kanker


U kunt contact opnemen voor persoonlijk contact met Anu via e-mail.